| |
 |
Jump
Overig
|
13 Juli 2011 | 19:53:28
|
|
|
|
terug in Nederland
Argentinië 2011
|
17 Maart 2011 | 13:17:08
|
In deze trein naar Groningen is (tijdelijk?) gratis wifi. Dus het allerlaatste bericht schrijf ik al sporend van Schiphol naar Groningen.
Goed geslapen en de laatste spulletjes ingepakt, staat de taxi ruim bijtijds voor de deur, om niet te zeggen: te vroeg.
Afijn, de rest van de reis is dus ook zo: alles probleemloos, prima op tijd, in één keer goed.
Alleen heel slecht geslapen in het vliegtuig, o.a. was een baby met enige regelmaat aan het krijsen.
En wonder boven wonder, alle 3 onze grote zware koffers liggen op de band, ze zijn goed overgeladen vanuit Bs.As. via Rome naar Schiphol.
Bepakt en bezakt, met onze 4 stuks handbagage erbij, hebben we lekker erwtensoep gegeten op Schiphol, kan nog net voor de lente aanbreekt.
Nou, de rest van de dag zijn we dus uitgeteld, vanaf morgen "zijn" we er pas weer echt.
Vannacht wacht ons een héérlijk waterbed, blij weer thuis te zijn. |
|
|
|
Last Post: dinsdag 16 maart
Argentinië 2011
|
16 Maart 2011 | 04:10:04
|
Dit is onze laatste volle dag hier in BsAs. Inpakken geblazen.
Dat kostte meer tijd dan we dachten, maar vooral: meer ruimte.
We hebben een grote reistas extra gekocht, en die zit stampend vol.
Wat hebben we zoal meer mee terug dan heen:
- twee wind- en waterdichte parka's, met ingebouwde fleeces
- allerlei kleine kado's voor anderen
- vier paar hooooooge hakken en twee paar dansschoenen maat kano
- twaalf goedkope maar leuke waaiers
- drie herenbroeken en meerdere leuke dames-danssetjes
- één antieke waaier in glazen showcase (die niet in reistas, is handbagage)
- tien tango-cd's
Wordt dus flink sjouwen. Maar 23 kilo p.p. is de maximum allowance, dat halen we niet.
Na het inpakken hebben we nog een stadswandelingetje gemaakt.
O.a. liquado gedronken (een soort milkshake) in El Ateneo op Avenida Santa Fe.
Dat is die prachtige boekwinkel in het voormalig theater. Wow, wat mooi.
Er stond binnen trots een bord dat ze tot één-na-mooiste boekwinkel ter wereld zijn verkozen... ná de Maastrichtse Selexyz in de Dominicaner Kerk.
Klopt niks van! In vergelijking hiermee is de selexyz een ramsch-winkeltje met boeken links en rechts op stapeltjes.
Hier kunnen mensen op sjieke fauteuils zitten om hun boek te lezen, er zijn luxe toiletten, je kunt op het podium zitten,
de originele stoppenkasten en trekken voor de decorstukken zijn intact, de zaal is guld-op-snee versierd.
Prachtig, onvergelijkbaar veel mooier. Hebben we ook gezegd tegen enkele medewerkers van de winkel (hoe vaak is er iemand die écht kan vergelijken?)
Daarna is de dame van het appartement langsgeweest ivm ons vertrek, om de borgsom terug te geven.
En toen zijn we gaan kijken naar de Tangoshow. Prachtige bailarinas en goeie stoere bailarinos.
Met supersnelle bewegingen en héle hoge gancho's (schopbewegingen), makkelijk schouderhoogte of meer.
Behalve dan de schopbewegingen die de dames maken tussen de benen van de heer, die zijn precies laag genoeg.
Tegen half elf zaten we uitstekend te dineren bij La Estancia op Lavalle (het straat gedeelte tussen Suipacha en 9 de Julio)
Morgenochtend om half elf lokale tijd staat de taxi naar het vliegveld voor de deur.
In Groningen warmt het waterbed inmiddels op (Aart, dank!)
en heeft buurvrouw zich uitstekend gekweten van de toezichthoudende taak (ook dank!!)
We rekenen op een vlotte terugreis. In Rome is de overstap wel een beetje krap, anderhalf uur....
Nu gaan we slapen, want morgen om deze tijd is het vier uur later. |
|
|
|
Waar blijft de tijd: maandag
Argentinië 2011
|
15 Maart 2011 | 02:46:03
|
Bijna zit onze vakantie erop.
Zaterdag hebben we geluierd, het was relatief slecht weer.
's Ochtends een rondleiding door de bovengrondse etages van Teatro Colon.
Mooi, maar ooit zagen we ook de ondergrondse etages... die zijn nu wegens verbouwing gesloten, helaas.
Ter compensatie laten ze nu de mensen in de box van de Presidente der natie.
Die zit vooraan, goed zichtbaar. En er is een privé toilet, uiteraard...
's Avonds hebben we gedanst in de Milonga de Consagradas. Met taxi heen want het plensde!
Waren we relatief vroeg, was er nog een les bezig: zoiets staat nergens...
Helma had een prachtig rode jurk aan! Met roodgelakte teennagels bovendien!
Zondag was het koeler maar droog. Wandeling door het Parc Ecologico.
Eigenlijk is dat gewoon de city dump uit de jaren dertig. En de natuur heeft er bezit van genomen, dus is er nu een mooie draai aan gegeven.
We hebben helaas niet gelet op de felle straling van de zon, dus zowel Helma als ik waren nogal verbrand.
En 's avonds... dansen in onze mooiste kleren bij Sueño Porteño ("droom van de havenstadjer").
Gelukkig zie je tijdens het dansen alleen de achterkant, dus niet onze knalrode halzen.
Bijgaand een foto die op de website van die milonga is geplaatst.
Klik op hun website naar "Milongas_de_Marzo_2011" en kies 13 maart,
of klik meteen naar deze link naar de fotogalerie.
Wij staan op foto's 1 (tijdens de dansles droeg Helma nog een witte bloes), 41, 48 en 150. En op de groepsfoto's 168, 169 en 170
(zoekplaatje: laag, iets rechts van het midden).
Overigens speelde er een live orkest, met stevige beat en sound.
Allemaal ouwe mannetjes hoor, Reyes del Tango, maar een sfeer neerzetten, dat konden ze als de beste.
Vandaag de allerlaatste les. Bij een onbekende, soepele jongeman die wel eens even voordoet hoe je
danst met snelle voeten. Macho mannetje hoor.
Vandaag de allerlaatste schoenen gekocht. Wéér. En dus wéér geld op...
Vandaag de allerlaatste salon gedanst. Thuis opgewarmde pizza gegeten en daarna het 8-uur journaal gekeken.
Ja, het Nederlandse. Dat downloaden we gewoon via internet.
Morgen inpakken, borgsom terughalen. En wellicht, als allerleaatste echt toeristische activiteit:
gaan we kijken naar een Echte Tango Show met Echte Tango Dansers. |
|
|
|
vrijdag 11 maart 2011
Argentinië 2011
|
12 Maart 2011 | 17:50:02
|
Ik zou er eigenlijk niet meer over schrijven maar.... ik ben een succes!
Helma hoefde zo nodig niet dus ik ben als heer-alleen naar de salon in Confiteria Ideal gegaan.
Dansschoenen aan en dan de Hoge Horde: hoe vraag je een dame?
Cabaceo heet het. Je kijkt als heer naar een dame, en als je allebei knikt met het hoofd dan is het goed.
Als een van beiden wegkijkt dan dus niet dus. De heren zitten aan één zijde van de vloer, de dames aan een andere zijde. Verweg dus.
Enfin, ik kijk naar een dame in aardige groene jurk, en ga met haar dansen.
Blijkt een omaatje te zijn van in de tachtig of daaromtrent... spichtig en klein bovendien, maar wel bereid met een toerist te dansen (en dat zijn lang niet alle dames hier, hoor!)
Enigszins breekbaar leid ik haar over de vloer, en dat gaat best wel goed. Eigenlijk. Zij zegt ook het dansen prettig te vinden.
Even later dans ik met de dame die naast haar zat, iets minder oud en iets minder breekbaar, ook prima.
Maar goed, ik wil niet alleen met dit clubje oudere dames dansen, die toevallig het dichtstbij zitten (en waar dus de blikken worden onderschept).
Dus pas ik techniek 2 toe: de heer maakt een quasi-nonchalant wandelingetje richting bar, of zomaar.
Onderwijl naar deze en gene dame kijkend; en de dames kijken al of niet terug.
Echt een vleeskeuring!! Tja, zo doen Buenos Aires heren dat, je ziet de techniek regelmatig toegepast, en met succes.
Het lukt mij ook: ik dans met een boomlange, graatmagere, minder oude, en platina-geblonde dame in kanten jurk. Zó lang dat ze wel een europese zal zijn. Ja hoor, Oostenrijk.
Als ik haar terugbreng kijkt een jongedame mij blij lachend aan?
Ik hou oogcontact opdat ik de volgende ronde met haar kan dansen en ze verwelkomt me met de woorden "glad you are back, Lex."
Huhhhh?
Blijk ik met haar te hebben gedanst vóórdat we op vakantie gingen naar Ushuaia.
Bij het verplichte kletsen-tussen-de-dansen-door nodigt ze me uit om ooit de pinguïns te gaan bekijken in Zuid-Afrika, waar zij vandaan komt.
Enfin, zo werd het dus een succesvolle dansmiddag.
Want, heb je laten zien dat je met diverse partners redelijk goed kunt dansen én correct, dwz zonder fratsen of botsen, dan worden je cabaceo knikjes makkelijker geaccepteerd...
's Avonds uit eten bij een wat luxere tent, maar met te norse ober. Vlees is weer prima maar zoveel dat je noch voorafje noch toetje nodig hebt.
Zelfs zagen we onze buren samen één stuk vlees delen, dat kan hier kennelijk.
Teruglopend naar huis zagen we een perkeergarage met lift!
Auto wordt voor de lift geparkeerd, er rolt een trolley uit de lift die de wagen optilt, en de lift tilt de auto naar één van de 16 parkeerdekken.
Terug in omgekeerde richting, de auto komt op een draaischijf, 180 graden draai en de chauffeur stapt in.
Zaterdagochtend schrijft de krant dat het gister een "dia infernal" was in BsAs, met een gevoelstemperatuur van 34 graden en hoge luchtvochtigheid.
Nu, wat later, blakkert de wind en het regent wat. Heerlijk, het wordt herfst. |
|
|
|
Broeierig
Argentinië 2011
|
11 Maart 2011 | 18:56:09
|
Vrijdag. Het blijft broeierig vandaag, we besluiten (haast) niks te gaan doen.
Toch maar naar Teatro Colon, voor de rondleiding.
Maar als we daar aankomen is de rij zó lang dat we ervan afzien. De hitte is trouwens ook afzien.
Terug naar huis. Helma koopt jurk in de Liquidation.
Eerst dachten we dat dat "opheffing" betekent, maar nu weten we dat het gewoon uitverkoop is.
Zomer-uitverkoop: handig om hier dus de zomerkleren te kopen.
Ter compensatie scoort Lex nog 3 tangocd's.
Voor elk wat bils
We schreven nog niet eerder over een ander merkwaardig fenomeen van hier.
Gisteravond in de metro naar "El Beso" zagen we de papiertjes weer, ter grootte van visitekaartje tot ansichtkaart, in de coupé.
Ingeschoven in allerlei kiertjes. Het zijn advertenties: voor zangles of acteercursussen, voor tarot-waarzeggers, of leer engels in 100 dagen.
Maar aan de telefooncellen zitten ook dat soort papiertjes geplakt. Ik heb er een paar losgescheurd en zal hier de tekst van twee weergeven.
- Katy y sus amigas, 24 horas, Priv/Dom/Hoteles (en adres/telefoonnummer), promo $30
- Lo Mejor del centro, Domicilios/Privados, 24 hs, Ambiente Climatizado (adres), Promo $20
Altijd met foto van billen en subschrift "foto 100% real".
Overigens, worden dit soort papiertjes ook wel door bijverdienende mensen op straat gewoon uitgedeeld. Aan mij.
Misschien vanavond nogmaals naar La Glorieta (klik voor filmpje), mits het afkoelt.
Morgen wordt het beter. Het weerbericht voorspelt slecht weer. Eindelijk |
|
|
|
woensdag 9 maart vervolg
Argentinië 2011
|
10 Maart 2011 | 03:36:36
|
Er is heus wel wat meer over Buenos Aires te vertellen dan alleen tango.
Er zijn bijvoorbeeld 4 wijzen van vervoer: te voet, per bus, per metro en per taxi.
We lopen veel, maar de afstanden zijn behoorlijk groot en er zijn eigenlijk niet veel leuke straten om doorheen te lopen.
Er zijn namelijk geen "gewone" huizen, alleen hoge flats en dat maakt dat de straten niet gezellig zijn.
Alleen die met veel winkels en cafés en restaurants stralen wat gezelligheid uit.
De andere straten zijn een afwisseling van hoge flats en parkeergarages en dat vaak nogal aftands.
Gelukkig zitten wij in een goede buurt wat dat betreft,
omdat de Plaza San Martin op de hoek is, en dat is een park met bomen, en de winkelstraat Florida is om de hoek.
Dat is een lang voetgangersgebied.
Aan de andere kant van Plaza San Martin is de Avenida Santa Fe.
Ook een dure winkelstraat, weliswaar met autoverkeer.
We zitten dus op de rand van een sjieke wijk, en dat betekent mooie winkels en af en toe straten met bomen.
Als we verder weg willen nemen we de bus of de metro.
Allebei absurd goedkoop: met z'n tweeën maximaal 2,5 peso, dat is nog geen 50 eurocent en dan ben je de hele stad door.
Maar de bussen en de metrotreinen zijn ook aftands.
Zo zie je ze in Nederland niet. Maar ze rijden allemaal heel frequent.
Je gaat ergens staan bij een halte en met een paar minuten ben je onderweg.
En ze rijden tot ver na middernacht.
Verder heb je natuurlijk de taxi's. Die zijn ideaal.
Het wemelt ervan, dus ook daarop hoef je niet lang te wachten,
behalve als de straat is afgezet door de politie of als je om 3 uur 's nachts ergens in een verre buitenwijk staat.
Maar ook dan ben je binnen een kwartier wel onderdak.
Dat kost gewoonlijk zo'n 5 euro voor een rit, maar na middernacht meer.
Zaterdagnacht om half vier betaalden we wel 10 euro voor een woeste rit van 20 minuten!
(de bus heen had er meer dan een uur over gedaan).
Ik weet nooit goed of het verschil met Nederland nu de zegeningen van de vrije markt zijn,
of juist staatsdwang.
Ik weet wel dat alle taxi's hier een vergunning hebben en een taximeter waarop het soort tarief en de prijs zelf.
En allemaal hetzelfde tarief. Het werkt als een speer!
Ik vind het opvallend dat de bomen in de parken hier zo groot zijn.
Zowel op de Plaza San Martin, als bij de begraafplaats Recoleta, in de sjieke wijk met dezelfde naam, als in een parkje bij de Avenida Santa Fe waar we vanochtend waren
En waar ik dus weer een paar schoenen heb gescoord.
Er staat in het midden een hele dikke boom met lage takken:
zie de foto met Lex en zo'n boom.
De takken zijn nauwelijks manshoog boven de grond, maar extreem lang en dik.
We hebben die bij Recoleta opgemeten met voetstappen en de totale doorsnede was zeker 60 meter.
Eromheen staan dan hele hoge bomen van een andere soort en er bloeien bomen met grote roze en soms witte hibiscusachtige bloemen.
De parken zijn wel oases van groen en schaduw in de stad momenteel, nu het zo heet is.
We hebben alle dagen zon,
behalve zaterdag toen het zowaar even spetterde.
Maar we voelen toch regelmatig druppels vallen: dat komt dan van de airconditioners die overal in grote aantallen
tegen de gevels geplakt zitten.
Ook onze eigen airconditioning vormt veel water.
Op het balkon staat een plastic jerrycan waar een plastic pijpje in uitkomt.
We hebben gemerkt dat we die jerrycan ongeveer elke dag moeten legen
omdat hij anders overloopt van het condenswater.
Nou ja en de mensen. Die zijn altijd en overal heel vriendelijk.
De meesten spreken een woordje engels en zijn niet beschroomd dat tegen ons in te zetten.
Maar als ze merken dat wij ook spaans verstaan ("castesjano") dan schakelen ze vaak daarop over.
De jeugd minder: die heeft duidelijk meer taalles gehad.
En je moet effe weten hoe een en ander is georganiseerd maar dan lukt het altijd wel.
Een ijsje kopen is bijvoorbeeld éérst in de rij staan om te betalen (zonder dat je al weet wat je wil)
en dan in de rij om te bestellen (zonder dat je nog kan kiezen voor een grotere of kleinere).
Kortom, we voelen ons best op ons gemak in deze stad.
Maar als we over een week weer naar huis gaan, dan zullen we de drukte en de drukkende hitte niet gaan missen.... |
|
|
|
woensdag
Argentinië 2011
|
09 Maart 2011 | 19:58:42
|
Tja ik krijg klachten dat het wel saai wordt, almaar tangoles en dansen enzo. Nou vinden wij niet.
Maasr goed, ik zal het kort houden.
Salon Independencia. Na een uurtje was mijn broek zó compleet doorgezweet dat ik snel per taxi naar huis ben gegaan om om te kleden, en weer terug.
Later heb ik er gedanst met de zangeres, en werd na één dansje vriendelijk gedumpt.
Maar na afloop kwam Lucia, de organisatrice, afscheid van ons nemen, met een zoen.
En met de opdracht: "vertel over mijn salon aan al je vrienden!"
Dus bij deze: moet je heen, salon op Independencia. Goeie hapjes, houten vloer, klein maar niet druk, veel dansruimte.
Vandaag is zo broeierig warm dat ik al 2x gedoucht heb. En we moeten nog gaan dansen... o nee daarover zou ik niet meer schrijven.
Nou dan ben ik klaar.... behalve dat we hopen vandaag Rob en Inez te ontmoeten. Leuk! |
|
|
|
maandag 7 en dinsdag 8 maart
Argentinië 2011
|
08 Maart 2011 | 21:10:04
|
Sorry hoor de dagen beginnen wat door elkaar te lopen en daardoor dit blog ook.
Als ik dit schrijf zijn we net op, we hebben een lesje Firpo gedaan en de ochtend loopt ten einde.
Om vijf uur 's middags (BsAs tijd, dus bij jullie 9 uur).
Maandag overdag hebben we ....niks gedaan. Vakantie gevierd.
Maar tegen 10 uur 's avonds werden we actief: naar salon Gricel.
Met de metro, lekker goedkoop maar wel een beetje goor en ook erg laag, bukken bij de deurtjes.
Bij Gricel een dikke rij voor de deur! Om elf uur 's avonds! Na de entree moeten we nog lang wachten ook voor we ergens mogen gaan zitten, we hadden niet gereserveerd en derhalve zijn zitplaatsen schaars.
Na ons blijft het binnenstromen en veel mensen hebben geen zitplek. Nou ja, tijdens de tanda's kun je dansen dus is het niet zo erg.
Maar gedurende de cortina's wil je wel effe zitten. En wellicht wil je ook af en toe een dansje overslaan en wat drinken.
Wij zitten in de u-i-t-e-r-s-t-e hoek, het is razend druk.
Tafeltje pal voor de nooduitgang, die is daardoor vakkundig geblokkeerd.
In Nederland streng verboden.
Maakt 't uit, bij nood liggen wij er meteen uit.
We bestellen iets te eten, empanada's. En we dansen veel.
Het is zó druk dat ik als leider meer bezig ben met veilig loodsen dan met samendansen met de partner.
Maar dat is dus de echte kunst van het tangodansen in Milonguero stijl: héél klein, op de plaats dansen, en toch met veel variatie.
Soms raak je per ongeluk wel een ander danspaar, maar dat is altijd een licht contact, geen botsing.
En hoewel dansdocenten de mores van de dansvloer benadrukken, zie ook deze duidelijke toelichting, houden ook niet alle porteños zelf zich eraan.
Ik zie boleo's, ik zie breed gehouden armen, ik zie doorduwers (de billen van de dame als bumper vooruitschuivend), ik zie nogal woeste draaien.
Rond 2 uur 's nacht kost het moeite om weer een taxi te krijgen.
Wederom: er rijden er heel veel, maar weinig zijn vrij en er zijn nog veel andere mensen op straat die ook een taxi willen.
Je zou niet zeggen dat het ver in de nacht is, op een werkdag. Of is het carnavals-vrij?
Want ik heb geprobeerd nog even onze verhuurder te bellen maar die heeft een bandje op staan dat het een dia festivo is.
Enfin, nu is het dinsdag, en we waren eerst van plan na de les te gaan winkelen.
Maar daarvoor is het veel te broeierig vandaag.
Dus, over een uurtje of wat, rond zes uur, gaan we naar een vroege avondsalon op Independencia in San Telmo.
|
|
|
|
zondag 6 maart
Argentinië 2011
|
07 Maart 2011 | 22:29:10
|
Een bekend rijtje activiteiten alhaast.
- lange les Jorge Firpo.
Leuk maar.... inmiddels zijn al zijn grapjes echt al wel bekend.
"nu doe ik even voor als vrouw... speciale vrouw, met mooie snor en kaal hoofd".
Of "in de milonga grote passen of brede armen: NO", en hij slaat zichzelf tegen het hoofd met een brede arm.
Maar toch, duidelijke en leerzame les.
-
Plaza Dorrego in San Telmo.
Onderweg drinken we een liquado, da's een soort milkshake.
Helma loopt dan nog een blok om om het een en ander te kopen. Truitjes. En een waaier die ze een maand geleden gezien had.
(Achteraf blijkt die winkel er niet meer te zijn, maar ze scoort een andere waaier, in mooie sierkast. Handbagage!)
-
Dansen op het plaza. Er liggen stroken balletvloer, maar verschrikkelijk oud en slecht aan elkaar geplakt.
Je breekt haast je enkels over de oneffenheden en opstaande randen.
In de tijd dat Helma nog aan het inkopen is, vraag ik twee toeristen ten dans.
Best lastig -wr zijn veel kijkers, vnl toeristen die lang niet allemaal kunnen dansen.
Enfin, de eerste zegt ja, maar blijkt pas twee weken tangoles te hebben. Toch heeft ze al prachtige Comme-Il-Faut dansschoenen gekocht.
En het moet gezegd: ze volgt prima. Ondanks dat ze een (groot) aantal standaard bewegingen niet kent en dan soms een heel verkeerde kant op gaat.
Uit Sint Petersburg. Helaas: na een kwartiertje vertrekt ze, want ze heeft tangoles!
De tweede die ik vraag houdt het af, ze wil foto's maken net als haar vriendin en waar moet ze met haar tas heen.
Nou ja, geef die even aan je vriendin zou ik denken.
Maar goed, een tweede keer vragen en dan komen ook hier Comme-Il-Faut schoenen uit de tas! En ze danst mooi sloom, ook zij volgt goed.
We krijgen zelfs een compliment van een Argentijnse meneer langs de kant.
Eva heet ze, uit Tours, en haar amie danst ook wel goed maar tja, die is een stuk kleiner, ergo...
-
Ergens eten. Het is al tegen tienen maar de tent zit vol, wij eten buiten. Hoewel ik geen vlees-eter ben, is het wederom een prima stuk vlees.
-
Tegen middernacht naar huis. Hoewel, dat russische meisje wou vanavond in Confiteria Ideal gaan dansen, dat is haast op de route dus kom, ik erheen.
Helma hoeft zo nodig niet meer dus ik ben dit keer Heer Alleen.
Kom ik de zaal binnen, word ik in keurig engels aangesproken: "je bent dus wel hierheen gekomen". Pal voor me, mevrouw St.Petersburg. Ik had 'r niet herkend, ze heeft nu een groen dansjurkje aan (vanmiddag meer sportieve kleding).
Enfin, het wordt nog gezellig, en er is live muziek ook nog. Ergens rond 2 uur houd ik het voor gezien.
|
|
|
|
|
|
